می دونم داشتنت محاله،بدست آوردنت یه آرزو

می دونم با تو بودن یه خوابه،یه آرزوی محال

حتی موقع رفتنم نخواستی تو چشام نگاه کنی

اون موقع هم فریاد چشامو ندیدی

چشام برا نگات پر می زد

ندیدی که چشام همیشه منتظر بودنته

ندیدی نشنیدی

فریاد بی صداشو

نمی دونم  چقدر ساده به بودنت عادت کردم

وچقدر به ساعتهای بودنت دلبستم

وتو برایم چقدر بزرگی با تمام ...........

حتی نخواهی بدونی که یکی همیشه

به فکرتو هست.

شاید مثله خیلی چیزا که دلیلی

براشون نمیشه بیان کرد .

برا انتظار منم نمیتونم دلیلی بگم

شاید برام فقط بودن تو مهم بودو

 بس....

حتی بودنت با سکوتتت باشه

وقتی رفتی جای خالیتو با تمام سکوتت

تو تمام سلولهای وجودم حسش کردم

هر روز منتظر آمدنتم و تمام وجودم

منتظر خبری از تو.......

نمی دونم چرا وقتی منتظرم دیوونه

میشم

یا شایدم به قول تو همیشه دیوونم.....

این دفعه می خوام بنویسم فقط برای تو, توی که

همیشه می گفتی نوشتهات مال خودت نیست کپیه

می خوام بنویسم حرفهای دلمو , تنهایشو,

شکستنشو, انتظار و.........

نمی دونم چرا برا دوس داشتن هزار چون و چرا

می زارن.

نمی دونم چرا نمیشه به کسی که دوسش داری

راحت بگی که هر لحظه انتظار بودنشو میکشی

بگی که خیلی دوسش داری اما بخاطر کلی دلایل

نباید بروز به دی که دوسش داری که مبادا...

و فقط به انتظار بشینی که شاید اونم دوست داشته

باشه واگه یه روز فهمیدی که نه اون اصلا" بهت

فکرم نمی کرده اون وقته که احساس می کنی

انتظارت ,   درد کشیدنت  همه .............

چیه دلم گرفتی       واسه چی داری گریه می کنی

چیه دلم شکستی    واسه کی داری گریه میکنی

چیه دلم غریبی    چی دیدی داری گریه میکنی

می گی گذاشته رفته    اونی که مثل نفس تو بود

میگی دلتو شکسته    اونی که همه کس تو بود

میگی دیدی نموند    پای حرفهایی که زده بود

دلمن می دونم داری دیونه میشی

اما باز بی خیالش

دلمن می دونم   داری ویرونه میشی

اما باز بی خیالش

اما بدون با همه این حرفا دوست دارم

با اینکه بگی , بگن , میدونم اشتباه

منتظر بودنت هستم

خنده دار است نه؟ من و ديوانگي؟ من و عشق؟!اولين برگ پاييز كه به زمين افتاد من ديوانه شدم.مي داني من به پاييز حساسيت دارم و ضد حساسيتم تو هستي.
وقتي بودي سكوتت مرا رنج مي داد اما حالا نبودنت
حالا مي فهمم كه فقط حضورت برايم مهم بود .حضوري با تمام وسعت سكوتت.
به من چه که امروز هوا ابريست يا آفتابي؟خورشيد از شرق طلوع مي كند يا غرب؟استخوانهاي مچ دست چند تايندبه من چه ربطي دارد دل شاپرك گرفته پروانه ها بي قرار بهارند… دلها تشنه يك نگاه خيسند...اصلا به من چه كه من كيم؟چيم؟چه مي كنم
من فقط به دنيا آمده ام كه تو را ببينم حسرتت را بخورم نداشتنت را گريه كنم بعدهم آرام بميرم.آرام آرام طوري كه صورت هيچ برگ گلي خراشيده نشود
هر وقت خودم را در آيينه نگاه مي كنم تو را مي بينم. اين كه چيزي نيست هر شب خوابت را مي بينم كه تو من شده اي من تو ميشوم بعد يكي ميشويم آخر گيج ميشوم نمي دانم تو مني يا من توام؟!
ديشب دوباره خوابت را ديدم همان نگاه ،همان بوي ياس ،همان دودوي ستاره مانندت را
كبوتر شدي آمدم بگيرمت پريدي و رفتي روي ماه نشستي.آنقدر گريه كردم كه همه شقايقها از غصه من پر پر شدند
باور كن اگر ميدانستي چقدر دوستت دارم از گرماي عشقم آب مي شدي و من اين را نمي خواستم.گذاشتم تو بروي و من بسوزم.چون شعله منم نه تو،عشق تويي و من عاشق. پس گذاشتم تا بروي .
خيلي بي انصافي خيلي. وقتي خواستي بروي حتي يك برگ گل ياس يا يك قطره باران يا حتي صداي سنجاقك برايم نگذاشتي
بدون هيچ رفتي .
بدون هيچ صدا مثل هميشه سربزير و آرام رفتي براي هميشه.
اگر همه پروانه ها تو را ببخشند من نمي بخشمت مي داني چرا؟
چون آنوقت تو بر مي گردي و طلب بخشش مي كني
و من صميمانه ترين لبخندها را نثارت مي كنم با شكوه ترين محبتها را به پايت مي ريزم
مي دانم همه اينها خيال است خيالي كال كه وقت رسيدنش زماني مي خواهد به قطره قطره چكيدن من.
وقتي كه اولين قطره باران بر قلبم باريد و زيباترين گل سرخ در ديدگانم روييد: قسم خوردم كه هر فصل پاييز رو به قبله چشمانت نماز بخوانم و با ياد تو پر بگيرم تا اوج
قسم خوردم با ياد تو بميرم
با صداي باران دوباره چشمهايم باراني مي شود چه كنم كه تو بوي باران مي دهي

دیروز که داشتی گریه میکردی احساس می کردی که دیگه

تنها موندی از همه جا , دوسداشتم بیام پیشت بگم من هستم

اما تو  منو ندیدی.

یعنی اون موقع که می خواستم منو ببینی منوندیدی هیچ وقت

الانم  نمی دونم چرا می خوای بودن منو انکار کنی

آخه بگوگناهم چیه آره میدونم گناهمو

وقتی داشت باهام خدافظی می کرد دلم می خواست برای یه لحظه هم که شده تو چشمام نگاه

کنه شاید واسه یه بار هم که شده فریاد چشمهامو میشنید ولی خیلی ساده گفت خداحافظ و رفت

از کنارم رد شد و من فقط به جای خالیش خیره شدم و خودم رو دیدم که تنها شدم...بعد از

مدتها دوباره اون چشمها رو دیدم بهشون خیره شدم ولی دیگه اون چشماها باهام آشنا نبودن

دیگه نمی خندیدن حتی بهم پوز خند هم نمی زدند درست مثل بقیه بودن دیگه بلد نبودن حرف

بزنن.

چشمهامو بستم،بغضمو قورت دادم و برای اشکهام تابلوی ورود ممنوع نصب کردم و از اون

روز واسه همیشه روزه ی سکوت گرفتم شاید یه روزی یه جایی روزمو بشکنم اما نه فقط

واسه جواب یه خداحافظی بلکه برای پاسخ دادن به خنده ی دوباره ی کسی که واسه همیشه

رفت...

امروز می خوام یه قصه بگم چون یه جورایی

شبیه قصیه زندگیه...........

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه

 دختري بود که کنار دستم

نشسته بود و اون منو "داداشي" صدا مي کرد .به

موهاي مواج و زيباي اون خيره شده بودم و آرزو مي

کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي

به اين مساله نميکرد .

آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو

 خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت :"متشکرم

 ".

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام

فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي

خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوست

پسرش قلبش رو شکسته بود. ازمن خواست که برم

پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم.

وقتي کنارش نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون

چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش

متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و

خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به

من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام

 فقط "داداشي" باشم . منعاشقشم . اما... من خيلي

خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت :

"قرارم بهم خورده ، اوننميخواد با من بياد" .

من با کسي قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده

 بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي

همراه نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه

"خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن

به پايان رسيد .من پشت سر اون ، کنار در خروجي ،

ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و

اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو مي کردم

که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر

نمي کرد و من اين رو ميدونستم ،

به من گفت :"متشکرم ، شب خيلي خوبي داشتيم

 ".

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام

فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي

خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از

اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي

فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست چ

مثلفرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو

بگيره. ميخواستم که عشقش متعلقبه من باشه. اما اون

به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل

 ازاينکه کسي خونه بره به سمت من اومد ، با همون

لباس و کلاه فارغ التحصيلي ،با گريه کنار من اومد و

آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم .

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام

فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي

خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، توي کليسا ،

اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که

"بله" رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه

 اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به

من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو

ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به

من کرد و گفت " تو اومدي ؟ متشکرم"

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام

فقط "داداشي" باشم . منعاشقشم . اما... من خيلي

خجالتي هستم ..... علتش رو نميدونم .

سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که

دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون

خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت

 هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ،

دختري که در دوران تحصيل

اون رو نوشته. اين چيزي هست که اون نوشته بود :

" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش

براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت

و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم

،ميخواستم که بدونه

که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من

عاشقش هستم. اما .... منخجالتي ام ... نيمدونم ...

هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره

روی ایینه ی قلبم، عنکبوته یه شکسته!

این ترانه حرف ِ من نیست، این سکوته یه شکسته!

نگو با خاطره می شه، زنده موند ُ زنده گی کرد!

جنگل ِ خاطره هامم، برهوت ِ یه شکسته!

آره! من بازی ر ُ باختم، تو برنده یی دوباره!

قسمت ش تو بی خیالی، قسمت ِ من انتظاره!

امّا اون که از هجوم ِ تلخ ِ طعنه ها می ترسه،

واژه ی قسمت ُ جای ترس ُ وحشتش می ذاره!

اگه پام ُ پس کشیدم، واسه این نیس که بریدم،

من همونم که همیشه سیب ِ ممنوعه ر ُ چیدم!

علتش فقط تویی! تو! آخرین شعر ِ نگفته!

دیگه خیلی وقته برق ِ عشق ُ تو چشات ندیدم!

وقتی تو نخواب مونم، که دیگه حرفی ندارم!

اگه تو میخوای بگو که حتّا اسمت ر ُ نیارم!

امّا فکر نکن سکوتم، معنی ِ بی خبریمه!

بی تو، بدون ِ یاد ِ تو سیاهه روزگارم!